O nas

O genezie powstania Banku najlepiej opowie sama pomysłodawczyni Irena Jaros:

„…Był rok 1992. Razem z grupą zapaleńców organizowałam wypoczynek letni dla dzieci z biednych rodzin. Szukałam pieniędzy wszędzie, gdzie tylko było można. W poprzednim roku otrzymałam dotację z Fundacji SOS, ale, w tym roku byli bardziej potrzebujący. Z pomocą Pauli Sawickiej dotarłam do Banku żywności w Warszawie, gdzie obiecano mi produkty żywnościowe.

Misją Banku Żywności w Łodzi jest przeciwdziałanie marnowaniu żywności oraz zmniejszanie obszarów niedożywienia.

Bank Żywności jest organizacją pozarządową. Jest zarejestrowany jako fundacja.  Naszym celem są działania mające na celu zmniejszanie obszarów niedożywienia oraz przeciwdziałanie marnowaniu żywności.

Jesteśmy członkiem - Federacji Banków Żywności w Polsce – ale jak każdy członek federacji posiadamy własną osobowość prawną  i niezależność .
Bank żywności realizuje swoją misję poprzez :               

•    Wyszukiwanie źródeł żywności produkowanej w nadmiarze,
•    Pozyskiwanie żywności, w tym produktów o krótkim terminie przydatności, tzw. artykułów niehandlowych, wadliwie opakowanych, których wartość odżywcza nie budzi zastrzeżeń
•    Magazynowanie otrzymanych produktów  i ich racjonalną dystrybucję na rzecz organizacji, nie osób indywidualnych
•    Promowanie postaw przeciwdziałających utylizacji żywności lub jej marnowaniu

Mariusz Kania – dyrektor -mariusz.kania@bankizywnosci.pl

Irena Biernacka – koordynator programu PEAD

Paweł Drobnik – główny specjalista ds. pozysku żywności i akcji społecznych - paweldrobnik@bankzywnoscilodz.pl

Jadwiga Ziernik – główna księgowa

Kamil Dawicki – kierownik magazynu

Marek Edelman - ostatni żyjący przywódca powstania w gettcie warszawskim przed wojną działacz młodzieżowej organizacji Bundu.

W czasie wojny uczestnik ruchu oporu, po upadku powstania w gettcie walczył w powstaniu warszawskim. Po wojnie zamieszkał w Łodzi, tu skończył studia medyczne i do dnia dzisiejszego pracuje jako lekarz kardiolog w szpitalu im. Pirogowa. Jest doktorem honoris causa Uniwersytetu w Yale i Universite Libre w Brukseli. Wielokrotnie usuwany był z pracy, w grudniu 1968r. odmówiono mu zatwierdzenia habilitacji. Działalność opozycyjną rozpoczął w połowie lat 70.